Temporada 1927-28

Al entamu de la temporada y tres un fuerte enfrentamientu cola Federación Nacional y Rexonal, el Sporting decidió nun participar nel Campeonatu Rexonal (ganáu pol Real Uviéu) y per ende na posterior Copa d'España. Sicasí sí participó nuna mal entamada competición, non dafechu oficial, llamada Lliga Maximalista, anunciu de la que se celebraría a partir de la campaña viniente yá de manera ininterrumpida hasta los nuesos díes. Esti tornéu acopaba les feches llibres dexaes polos oficiales desenvueltos coles mesmes, así que los alcuentros celebrábense de manera esporádica quedando llargues temporaes ensin competición que delles vegaes cubríense con partíos amistosos. Por esta razón, el Sporting venció, mediada la temporada, trés xugadores al Atléticu de Madrid (Adolfo, Pena y Tronchín) pa la Copa d'España d'una manera bien peculiar, pos entrenaben y xugaben col equipu xixonés na Lliga Maximalista y movíense, cuando nun había xornada d'ésta, pa intervenir col equipu de la capital. Moteyóse-yos como los Xugadores Taxi. A la fin de la temporada y coincidiendo cola disputa n'El Molinón del partíu internacional ente les selecciones d'España ya Italia, los clubes de la Lliga Maximalista homenaxaron al Sporting formando una selección que s'enfrentó contra él. Actuó como entrenador el xugador Corsino que taba mancáu de llarga duración.

Armando

Armando Álvarez Viñes foi un porteru de la cantera que permaneció nel club cinco temporaes. Ingresó nel Sporting na temporada 1924-25, pero foi na viniente cuando debutó, al intervenir nun solu partíu en 1925-26. Tres la retirada del gran Amadeo, abriéronse-y les puertes de la titularidá, formando parte del equipu n'ocho alcuentros en 1926-27; nel mesmu númberu d'ellos en 1927-28 y en cuatro alcuentros mientres la 1928-29, primer de la Lliga, en Segunda División. Pasó dempués a defender los colores del Club Xixón, onde xugó como cancerbero titular inda trés años más.

Amador

Amador García Sánchez foi un porteru seguru y valiente que tuvo cuatro temporaes nel Sporting. Emigró y zusmiu en Cuba y, finalmente, en tierres levantinas. Nació en Xixón. Fichó pol equipu raxón xixonés y namá intervieno en trés partíos de la Lliga Maximalista de la campaña 1927-28, na que-y cerró'l pasu Armando. Emigró a L'Habana, onde ganó col Mocedá Asturiana'l Campeonatu de Cuba en 1930. Tres el so regresu al Sporting y por cuenta de la presencia de Luis Sión, intervieno bien pocos partíos nes trés campañes que xugó, les trés en Segunda División: cinco de la campaña 1932-33; dos en 1933-34 y nun llegó a actuar na 1934-35. Colóse a tierres levantinas en busca de la titularidá y fíxolo nel Gimnástico CF y nel Valencia, onde, ensin llegar a debutar y declaráu en rebeldía, sosprendió-y la Guerra Civil. Dempués d'ésta, fíxolo nel Recuperación de Llevante y otra vegada nel Valencia, onde intervieno nos sos únicos siete partíos de primera na 1939-40.

Morán

Emilio Morán Vigil foi un porteru que xugó dos temporaes nel Sporting. Perteneció al Unión Deportivu Racing de Xixón. Fichó pol club raxón xixonés ya intervieno nun alcuentru de la campaña 1927-28, la de la inacabada Lliga Maximalista, y en seis del Campeonatu Rexonal en 1928-29, previu al primer Campeonatu de Lliga nel que'l Sporting tuvo encuadráu en Segunda División.

Adolfo

Adolfo Suárez Morán foi un rápidu estremu derechu xixonés, con bon tiru, que-y cupió l'honor de ser el segundu internacional de la entidá. Nació en Xixón el 28 dAvientu de 1908. Foi moteyáu como “El Neñu”. Hermanu d'Arcadio, otru destacáu xugador sportinguista col que coincidió nes alliniaciones. Empezó nel Olimpia, conxuntu filial del club raxón, incorporóse a la primer plantiya en trés partíos de la temporada 1926-27 y marcó un gol. Convirtióse n'unu de los “xugadores taxis” del Campeonatu de la Copa d'España en 1927-28: entrenaba y faía la so vida en Xixón, y movíase les fin de selmana pa xugar col Atléticu de Madrid. De toes formes, col Sporting xugó diez partíos de la inacabada Lliga Maximalista nos que marcó ocho goles. Col empiezu de la Lliga oficial el Sporting foi incluyíu na Segunda División ya intervieno en 23 partíos, incluyíu'l de la eliminatoria previa, con nueve dianes, en 1928-29; en 15, con seis goles, en 1928-29; en 23, con dieciséis goles, en 1930-31; en 31, con catorce tantos, en 1931-32 y en dos, con trés goles, en 1932-33. volvió reincorporase na temporada 1934-35 na que s'allinió en cuatro partíos. En total vistió la camiseta raxona en 100 ocasiones y marcó 57 goles. Foi internacional nun partíu contra Italia celebráu en Xixón en 1928. Finó en 1968.

Bango

Baldomero Bango García foi un xugador de banda derecha, de llargu percorríu, que formó al par de Meana y Corsino una de les meyores medies d'España al empiezu de los años venti. Ocupa'l quintu llugar, tres Corsino, Pin, Argüelles y Domingo, de la llista de los xugadores qu'intervinieron en más partíos del Campeonatu Rexonal col equipu. Nació en Xixón el 15 de Febreru de 1901. Empezó nos equipos xixoneses del Hispania, Unión Deportiva Racing ya incorporóse al club raxón xixonés. Intervieno en seis partíos de la campaña 1919-20; en nueve en 1920-21 y en trelce en 1921-22, tres la cual, tornó al Racing en 1922-23. A la viniente, yá taba de nuevu nel Sporting, onde xugó de manera ininterrumpida hasta 1928. Participó n'otros trelce alcuentros de la campaña 1923-24; en cuatro en 1924-25; en 17 en 1925-26; en 18 en 1926-27 y en siete de la Lliga Maximalista en 1927-28. Terminada ésta, dexó'l fútbol por tener un empléu nel Bancu Español de Creitu. Vistió la camiseta raxona en 89 ocasiones y marcó venti goles, dalgunos d'ellos, de penalty. Pola federación Ástur-Montañesa, foi-y otorgada la Medaya del Méritu Deportivu en 1945. Finó'l 5 de noviembre de 1976.

Corugedo

Aquilino Lleón Corugedo Sánchez, “Lito”, foi un xugador de mediu campu, consideráu un modelu de deportista, que namá zusmiu un alcuentru oficial nel Sporting. Nació en 1900. Empezó a dar les sos primeres pataes nel equipu infantil del Santa Lucía, pasó dempués al Hispania, al Racing Club en 1915 y, cuando se produció en 1918 la fusión d'esti equipu col Deportivu Xixón, al Unión Deportivu Racing. Convirtióse nel auténticu capitán del equipu mientres delles campañes. El serviciu militar nel batallón Tarragona, na Guerra de Marruecos, atayó la so actividá deportiva hasta 1925. Al so regresu volvió inscribise nel club de los sos amores. A la fin, aportó a xugar un partíu oficial col Sporting, foi contra l'Español, na Lliga Maximalista de la temporada 1927-28. Realmente, xugáronse dos alcuentros, xuno'l domingu y otru el martes, colos resultaos de 3-3 y 3-5, nun sabiéndose cual foi l'anotáu pa esta inacabada Lliga. Foi suplente nel partíu que la selección española xugó en Santander contra Suiza en 1927 . En 1930, al par de Meana, foi-y concedida la Medaya al Méritu Deportivu. Morrió en Xixón el 4 d'Ochobre de 1943.

Cuesta

Corsino Cuesta Priendes foi un defensa que xugó mientres cinco temporaes siguíes nel Sporting. Dende la temporada del so debú hasta la de la so retirada foi un fixu nes alliniaciones del club raxón xixonés. En total participó en 63 alcuentros: en 17 en 1925-26; en diez en 1926-27; n'once en 1927-28; en 22, incluyíu'l de la eliminatoria previa de la Lliga, en 1928-29 y en nueve en 1929-30. Nésta última, tuvo una ficha añal de 2.250 pesetes. Fichó pol equipu madrilanu del Nacional, del barriu de Chamberí, en temporada 1932-33 y, terminada la mesma, tornó a Asturies y se recalificó como amateur.

Dominguín

Domingo González Villa, Dominguín, foi un estremu derecha bien artera, que xugó como titular dellos años na década de los venti. Ocupa'l cuartu llugar, tres Corsino, Pin y Argüelles, de la llista de los xugadores qu'intervinieron en más partíos del Campeonatu Rexonal col equipu. Nació en 1901. El so primer equipu foi'l Santa Lucía infantil, pasando al Sporting en 1917. Un añu dempués, debutó ya intervieno nos cinco partíos oficiales que se xugaron a lo llargo de la temporada 1918-19, y dende entós fíxose l'amu de la banda derecha hasta que se retiró del fútbol. Participó en cuatro alcuentros en 1919-20; en diez en 1920-21 y en nueve en 1921-22. Nun xugó mientres la temporada 1922-23 porque foi destináu a la Guerra de Marruecos, formando parte del Batallón Tarragona. Al so regresu, volvió reincorporase al club y la so presencia foi en quince partíos en 1923-24; en cinco en 1924-25; en diez en 1925-26; en 22 en 1926-27; n'unu na 1927-28 y en dolce en 1928-29 -la d'empiezu de la Lliga oficial- na que, como capitán del equipu, tamién foi'l so eventual entrenador. En total, vistió la camiseta raxona en 93 ocasiones y marcó 18 goles, ocho d'ellos en 1926-27. Foi-y concedida la Medaya al Méritu Deportivu Rexonal en 1933 y morrió en Xixón el 9 d'Ochobre de 1940.

Ferrerín

Arcadio Díaz Cortina, “Ferrerín”, foi un interior derecha que xugó una temporada nel Sporting. Nació'l 11 de Setiembre de 1903. Antes de llegar al club raxón formó parte de los equipos xixoneses del Unión Deportivu Racing, del Hispania y del Fortuna. En 1924 xugó nel Mocedá Asturiana de L'Habana. Col Sporting participó en siete alcuentros de la temporada 1927-28. Na viniente, permaneció nel club, pero yá nun intervieno en nengún partíu oficial más.

Germán

Germán Infiesta Valdés foi un xugador de campu qu'empezó d'interior derechu pa terminar como un impetuosu defensa marcador, dempués de militar diez temporaes nel equipu. Nació en Xineru de 1900. A los trelce años ingresó nel Shooting y xugó nesti equipu hasta cumplir los diecisiete, cuando pasó al club raxón xixonés y foi un fixu nes alliniaciones dende'l so debú. La so complexón atlética, altu y fuerte, y el so valentía fueron baces importantes pa faese col puestu de titular. Intervieno en trelce partíos en 1922-23; en 14 en 1923-24; en seis en 1924-25 y en cinco en 1925-26. En pasando en blancu 1926-27, xugó dos alcuentros en 1927-28, la postrera na que s'allinió. Participó nun total de 41 partíos y mientres muncho tiempu foi l'encargáu de llanzar los tiros francos. Finó en Xixón, el 1 d'Abril de 1951.

Lloreo

José Antonio Álvarez Lloreo foi un interior derecha, de pequeñu tamañu, pero gran fuerza, qu'actuó dos campañes col Sporting, anque lo meyor de la so carrera deportiva desenvolvióla, darréu, en Santander. Nació en Xixón, el 26 de Noviembre de 1906. Les sos primeres pataes dioles nel equipu infantil del Contracay, d'onde pasó, na campaña 1924-25, al Athletic del Llanu al par de Ramón Herrera, Captáu pol club raxón xixonés, foi vencíu al Cimadevilla en 1925-26. Se reintegró definitivamente al Sporting ya intervieno en 21 alcuentros en 1926-27 y en seis en 1927-28. Por cuenta de la suspensión federativa del Sporting, colóse al Racing de Santander, en Primer División, n'Avientu. Ellí xugó, con ficha profesional, dende 1928 a 1934 y participó en 86 alcuentros. Finó en Santander a los 27 años d'un colapsu, el 21 de Febreru de 1934, quince díes antes de terminar la Lliga. Foi'l dolorosu contraste deportivu pa una afición que, esa temporada, vio ocupar al so equipu, el tercer puestu de la Primer División española.

Menéndez

Luis Menéndez Menéndez foi un mediu centru, bien lluchador, de pequeña estatura, pero que diba bien por altu. Xugó cinco temporaes siguíes nel Sporting. Yera moteyáu “El Barrosu”, porque nos partíos d'agua siempres terminaba envolubráu en folla, de los pies a la cabeza. El so primer equipu foi'l Hispania d'El Llanu y dellí pasó al Unión Deportivu Racing de Xixón, onde xugó de mediu esquierda. Foi probáu pol Sporting nuna escursión a Galicia, con resultáu satisfactoriu. Intervieno en nueve alcuentros de la temporada 1924-25, toos menos unu de los celebraos; en quince en 1925-26; en 18 en 1926-27; en seis en 1927-28 y n'unu en 1928-29, na que'l club raxón xixonés cola creación de la Lliga, foi encuadráu en Segunda División. Tres la so retirada entró a trabayar na Fábrica de Moreda.

Meré Tomás Meré Pando foi un mediu centru que namá xugó un partíu na única temporada na qu'intervieno. Nació escontra 1901. Xugó nel Fortuna xixonés del barriu de Ceares en 1922 y pasó a la Deportiva Ferrioviaria de Valladolid. Volvió pertenecer el so anterior equipu dende 1925 a 1927. Debutó nel Sporting en 1927-28 y finó nesa mesma temporada, tres una delicada operación, el 29 d'Ochobre de 1927, a los 26 años, lo que supunxo un mal tragu pa tola familia raxona.

Morréis

Ramón Morréis Lafuente foi un delanteru esquierdu local que tuvo trés temporaes nel Sporting, nes que namá xugó cinco alcuentros. Procedente del Unión Deportivu Racing de Xixón, fichó pol club raxón xixonés bien avanzada la temporada y allinióse en dos partíos de la lliga Maximalista na campaña 1927-28. Intervieno en dos alcuentros, unu d'ellos el de la perdida eliminatoria previa de la primer Lliga oficial qu'encuadró al club na Segunda División, en 1928-29. Abandonó l'equipu en xugando otru partíu en 1929-30. Dempués perteneció a otros equipos xixoneses como'l Reconquista o'l Club Xixón.

Nani

Bernardo Menéndez Noval, “Nani”, foi un estremu esquierda que tuvo siete temporaes nel Sporting y formó con Pín, una de les meyores nales de la preguerra. Diba bien con dambos pies y de cabeza. Empezó nos equipos xixoneses del New Club y del Cimadevilla, onde permaneció trés años, antes de debutar col Sporting. Intervieno en dolce partíos y marcó cinco tantos na temporada 1927-28, na que s'apostó la inacabada Lliga Maximalista, y en 27, incluyíu'l perdíu de la eliminatoria previa de la Lliga que llevó al club a xugar la Segunda División, en 1928-29. Nesta División de plata participó en 25 alcuentros en 1929-30; n'otros 25 en 1930-31; en 31 de la 1931-32; en 21 en 1932-33 y n'ocho na 1933-34. En total vistió la camiseta raxona en 162 ocasiones y marcó 33 goles. Alternó'l xuegu del fútbol coles actividaes pesqueres. Tres ésta llarga estancia nel equipu raxón, xugó una más nel Racing de Mieres antes de retirase. En 1935 apostóse n'El Molinón un partíu nel so beneficiu ente'l Sporting y el Cimadevilla. Morrió nun accidente, cola so barca pesquera, a la entrada d'El Musel el 10 de Xunu de 1977.

Pachu

Francisco García, “Pachu” o “Pachín”, foi un estremu derechu que xugó siete temporaes consecutives nel Sporting. Formóse nes categoríes inferiores del club raxón xixonés. Intervieno en nueve partíos de la campaña 1924-25; en diez en 1925-26; en dos en 1926-27; en siete de la inacabada Lliga Maximalista 1927-28; en trés en 1928-29, na que'l Sporting foi incluyíu na Segunda División de la recién creada Lliga; en ventitrés en 1929-30 y en cinco en 1930-31. Vistió la camiseta raxona en 59 ocasiones y marcó quince tantos.

Pena

Pedro Pena Ponga, “Perico Pena”, foi un defensa seguru y con clase, que desenvolvió casi tola so actividá deportiva n'Asturies, sacantes l'añu que, de manera un tanto orixinal, foi vencíu al Atléticu de Madrid. Nació en Xixón, el 29 d'Ochobre de 1910. Debutó col equipu raxón al poco de cumplir los quince años. Intervieno en siete alcuentros en 1925-26 y en dos en 1926-27. Na temporada 1927-28, al Sporting, que caltuvo fuertes enfrentamientos cola Federación Asturiana y la Nacional, prohibióse-y la so participación nos campeonatos. Por ello, xuntu con Tronchín y Adolfo, foi vencíu al Atléticu de Madrid, nuna operación llamada de los “xugadores taxis”: entrenaben y faíen la so vida en Xixón y movíense les fin de selmana pa xugar col equipu de la capital d'España. De toes formes allinióse col Sporting n'once partíos de la inacabada Lliga Maximalista. Participó en 19 alcuentros na 1928-29, incluyíu'l de la perdida eliminatoria previa qu'encuadró al club en Segunda División de la nueva Lliga; en catorce en 1929-30; en 26 en 1930-31; en 32 en 1931-32; en 25 en 1932-33 y en 28 en 1933-34. Fichó pol Real Uviéu, en Primer División, y formó parte, ente 1934 y 1947, de les alliniaciones que llevaron el club a llograr los puestos más altos de la so hestoria. Salvu nes dos postreres, foi titular indiscutible y xugó más de venti partíos en toes elles. Foi vencíu una temporada al Sporting, la primer campaña tres la Guerra Civil, al nun poder participar el club por tener el Buenavista destruyíu y allinióse en 26 alcuentros en 1939-40. Nota interesada ye que, a pesar de ser un gran xugador, nun marcó nengún gol nos partíos qu'intervieno de la Primer División de Lliga. Vistió la camiseta raxona en 179 ocasiones y marcó cinco goles. Recibió un homenaxe en Buenavista, ente l'Uviéu y una selección de xugadores en septiembre de 1946. Foi entrenador del Caudal de Mieres en 1947. A partir de la so retirada de dedicó al billar, aportando a presidente de la Federación Asturiana. Foi-y otorgada la medaya al Méritu Deportivu Rexonal en 1958. Morrió en 3 de Xineru de 1989.

Pin

José Ordieres Cuesta, “Pín”, foi un interior derechu de pequeña estatura, con bon regate y muncho gol, que marcó un finxu na hestoria del Sporting en permaneciendo quince temporaes nel club. Ocupa'l segundu llugar de la llista de los xugadores qu'intervinieron en más partíos del Campeonatu Rexonal col equipu, el máximu goliador nesta competición, y tamién, tres Quini, el segundu en tola hestoria del club. Nació en Xixón, en 1909. Empezó nel Litting de La Guía, pero con quince años yá foi ficháu pol Sporting. Intervieno en 22 partíos de la campaña 1926-27 y marcó 36 goles y en diez, con nueve goles, en 1927-28. Foi llamáu pol seleccionador nacional pa xugar contra Italia, pero tornó la invitación por atopase xugando col so equipu en Paris. Col empiezu de la Lliga en Segunda División participó en 26 alcuentros, incluyíu'l de la eliminatoria previa, con quince tantos, en 1928-29; en 23, con catorce dianes, en 1929-30; en 25, con 18 tantos, en 1930-31; en 23, con 17 goles, de la 1931-32; en 24, con catorce tantos, en 1932-33; en 25, con diez dianes, en 1933-34; en 23, con nueve goles, en 1934-35 y en 38, con 22 tantos, en 1935-36 na que se-y homenaxó con un partíu contra l'Uviéu. La Guerra Civil supunxo un paréntesis de la so actividá deportiva. Terminada la mesma, inda permaneció otros cuatro años nel club y retiróse en sufriendo una grave mancadura. Participó en 22 alcuentros, con once goles, en 1939-40; en siete, con dos dianes, en 1940-41; en 17, con cinco tantos, en 1941-42 y en trés, con un gol, en 1942-43. Una grave mancadura con québrala del maleolo en Xineru de 1941, anunció la so retirada. En total vistió la camiseta raxona en 288 ocasiones y marcó 183 tantos, lo que-y asitien el segundu de los goliadores de la hestoria del equipu, tres Quini. Tres la so retirada, en septiembre de 1943, foi de nuevu homenaxáu n'El Molinón nun partíu ente'l Sporting y una selección nacional. Foi-y concedida la medaya del Méritu Deportivu Rexonal en 1951.

Plá

Alfredo Plá Menéndez foi un defensa qu'actuó mientres dos campañes nel Sporting. Perteneció al Atlhetic del Llanu (1925-27). Incorporóse al club raxón xixonés ya intervieno en siete partíos en 1927-28 y en dos del Campeonatu Rexonal en 1928-29. Les vieyes glories del Sporting y l'Uviéu, fixéron-y un partíu benéficu en 1959, pos s'atopaba enfermu y ensin posibilidaes.

Prida

Enrique Prida Maya foi un defensa esquierdu local que xugó trés campañes nel Sporting. Formóse nel Real Athetic del Llanu, onde xugó la última temporada antes d'incorporase al club raxón xixonés. Allinióse en 21 partíos en 1926-27. Al empiezu de la viniente, foi suspendíu por duplicidad de ficha col Athletic y el Sporting. Resolvióse'l litigió y quedó adscritu a esti postreru nel qu'intervieno en seis alcuentros en 1927-28 y en siete en 1928-29, dos d'ellos de la recién creada Lliga, en Segunda División. Como interés, nun partíu contra'l Real Uviéu, apostó parte del alcuentru como porteru, una y bones Picú fuera espulsáu.

Quirós (Paco)

Francisco Quirós Álvarez foi un delanteru centru que perteneció cuatro campañes al Sporting. Nació en Xixón, el 6 d'Agostu de 1908. Yera hermanu d'Armando que tamién xugó nel club raxón y, como él, los sos primeros pasos diolos nel Club Calzada, l'equipu del so barriu, y pasó dempués al Unión Deportivu Racing. Incorporóse al Sporting ya intervieno en trés alcuentros de la Lliga Maximalista en 1927-28. Tres la creación de la Lliga nacional col Sporting en Segunda División allinióse en seis partíos en 1928-29; n'unu en 1929-30 y n'otru en 1930-31. En total marcó seis goles col club.

Santín

S. González “Santín” foi un xugador de la parte esquierda del campu, defensa o mediu, que xugó dos temporaes col Sporting. Na temporada 1925-26 fíxolo nel equipu xixonés del Fortuna. Fichó pol club raxón xixonés ya intervieno en trés partíos de la campaña 1926-27 y en dos en 1927-28. Establecióse en Logroño onde xugó munchos años col primer equipu de la ciudá hasta empiezos de los años 40 y del que foi entrenador na 1944-45.

Tronchín

Manuel Menéndez Ovín, “Tronchín”, foi un mediu de clase y habilidá, amás de marcador, que cubrió, de manera destacada, nueve temporaes nel Sporting. Nació en Xixón, el 22 d'Abril de 1906. Empezó en Cimadevilla, equipu del so barriu, onde tuvo trés años y pasó al Sporting na temporada 1927-28, na qu'allinió en dolce alcuentros de la inacabada Lliga Maximalista. Nesa mesma campaña convirtióse, al par de Pena y Adolfo, n'unu de los “xugadores taxis” del Campeonatu de la Copa d'España: entrenaba y faía la so vida en Xixón y movíase les fin de selmana pa xugar col Atléticu de Madrid. Dende la creación de la Lliga oficial fíxolo en Segunda División. Intervieno en 26 alcuentros, incluyíu'l de la eliminatoria previa contra'l Celta, de la campaña 1928-29; en 23 en 1929-30, en 24 en 1930-31; en 28 en 1931-32; n'once en 1932-33; n'otros once en 1933-34, campaña n'unu de que los sos alcuentros romper el cúbito y el radiu; en 16 en 1934-35 y en dolce en 1935-36. Una mancadura y la Guerra Civil retiráronlu tres vistir la camiseta raxona en 163 ocasiones y marcar dos goles. Foi llamáu pa la selección nacional que xugó n'Uviéu en 1932, pero tuvo que ver el partíu dende'l banquín. Inda, dempués de la guerra, volvió xugar nel so equipu del Cimadevilla. Foi-y ufiertáu un partíu homenaxe en Xunu de 1943 y la Medaya al Méritu Deportivu Rexonal en 1960. Finó'l 27 de Xunu de 1980.